հետ

«Կառավարությունը կորցնում է լուրջ ներդրողներ, մենք կորցնում ենք մեր գործընկերներին». ո՞ւմ է ձեռնտու Ամուլսարի չաշխատելը

-Պարոն Ստեփանյան, Ամուլսարը կառուցվում էր միջազգային բանկերի ֆինանսավորմամբ, և Դուք միշտ ասում էիք, որ իրենց չափանիշները խիստ միջազգային չափանիշներ են, այնուամենայինիվ Ամոիլսարն այսօր միակ ծրագիրն է, որ կանգնած է: Ձեր կարծիքով՝ կա՞ն արդյոք խնդիրներ մյուս հանքերում, և, եթե կան, ինչո՞ւ են դրանք շարունակում աշխատել:

– Խնդիրները շատ են մյուս հանքերում։ Պատճառներից մեկը, թե ինչու այսօր ունենք այս խնդիրը՝ թերահավատությունն Ամուլսարի հանդեպ, հենց հանքարդյունաբերության վատ պատմությունն է։ Ոչ մի հիմք չունի ՀՀ մտահոգ քաղաքացին՝ հավատալու հանքարդյունաբերությանը, որովհետև թե՛ նախկինում, թե՛ ներկայումս կա շատ հետաքրքիր փորձ շրջակա միջավայրի հանդեպ։ Այսինքն՝ պատճառներից մեկը հենց մեր երկրում վատ հանքարդյունաբերությունն է։ Ինչո՞ւ են նրանք աշխատում, մենք՝ ոչ, միգուցե շատերը սա մեկնաբանում են՝ որպես երկակի ստանդարտներ, միգուցե նրանք ճիշտ են։ Այսօր, փաստացի, շատ տարբեր ամբիոններում և հարթակներում հնչեցված դրական եզրակացություններն Ամուլսարի վերաբերյալ մի կողմ են դրվում և էմոցիոնալ հարթակից են փաստարկներ բերվում։ Վախի տարածման մանիպուլյացիոն սխեմաների պատճառով այսօր մարդիկ ավելի բուռն ձևով արտահայտեցին իրենց վախերը, դրա արդյունքում մենք չենք աշխատում։

– Ի վերջո, ինչո՞ւ հենց Ամուլսարը թիրախավորվեց։

– Ամուլսարն այսօր միակ հանքարդյունաբերական ծրագիրն է, որ այս չափի շինարարական փուլում է, որպես ներդրում՝ միակն է Հայաստանում, ֆինանսավորվում է միջազգային բանկերի կողմից, միջազգային ներդրում է, թափանցիկ ենք, մեր բոլոր հաշվետվությունները տեղադրում ենք մեր կայքերում, այսինքն՝ շատ պատճառներ կան։ Բայց ամենակարևորն այն է, որ էմոցիոնալ հարթության վրա այսօր ունենք այդ պատկերը։

– Ո՞ւմ է ձեռնտու, որ Ամուլսարը չաշխատի՝ կառավարությա՞նը, ակտիվիստների՞ն։

– Ամենաքիչը դա ձեռնտու է մեզ և կառավարությանը. կառավարությունը կորցնում է լուրջ ներդրողներ, մենք կորցնում ենք մեր գործընկերներին, աշխատանք, լավ նախագիծ, և այսօր սրանից օգտվում են շատ այլ ուժեր, որոնց սա միգուցե ձեռնտու է։

 

Կարդալ ավելին

/arm/newsdetails/%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD.-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD-%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD%EF%BF%BD/214/